Αχ μοναξιά μου...

Όλα τα ωραία κάποτε τελειώνουν... Γεγονός!!!
Τι μας μένει;; Οι αναμνήσεις...οι ωραίες μας στιγμές... ακόμα και τα άσχημα.. Και μετά το τέλος τι;;
Κάθε τέλος μια καινούρια αρχή... Κι αυτό γεγονός!!!
Αλλά πως κάνεις την καινούρια αρχή μετά από ένα οδυνηρό τέλος ;;;
Λοιπόν, σημασία έχει να βρούμε το θάρρος και την δύναμη να προχωρήσουμε. Να καταφέρουμε να σταθούμε στα πόδια μας, να πιστέψουμε στον εαυτό μας. Εύκολο να το λες, δύσκολο να το κάνεις...Τελικα;;;

"Μοναξιά καλή μου φίλη", μαζί σου μπορώ να βρω τον εαυτό μου ν' αναγνωρίσω τα λάθη μου, να αναθεωρήσω, να κάνω τους απολογισμούς μου.. Κι ας σ' έχω μισήσει τόσες φορές που μου κράτησες παρέα... Τελικά σε χρειαζόμουν για να βρω τον εαυτό μου, για να σταθώ στα πόδια μου. Ναι μαζί σου έκλαψα, φώναξα, πόνεσα βαθιά μέσα μου και έβγαλα ότι με πόνεσε προς τα έξω. Μαζί σου σκάλισα ξανά και ξανά τις πληγές μου μέχρι να σταματήσουν να με πονούν. Εσύ ήσουν δίπλα μου στα δύσκολα, εσύ με ξέρεις πως είμαι στα χειρότερα μου, κι ας σε διώχνω στα καλά μου από δίπλα μου. Και τελικά με βοήθησες, καινούρια αρχή, καινούρια εγώ. Να στέκομαι στα πόδια μου, και να μην χρειάζομαι κανένα. Να μπορώ να τα καταφέρω μόνη μου. Εγώ για μένα, και για κανένα. Καιρός να σκεφτώ τον εαυτό μου, να κάνω κάτι για μένα. Να ζήσω όσα δεν έζησα μέχρι τώρα!!! Σ' ευχαριστώ μοναξιά μου που με βοήθησες... κι ας μην σε εκτίμησα ποτέ μου όταν δεν σε χρειαζόμουν!!!

Ναι με παρέα την μοναξιά για λίγο μπορείς να βρεις τις δυνάμεις σου, να σταθείς στα πόδια σου, φτάνει να συνειδητοποιήσεις τα λάθη σου, τι σε πληγώνει, τι σε προσγειώνει και να το αντιμετωπίσεις κατάματα !!  Μόνο τότε θα ξαναγεννηθείς μέσα απ' τις στάχτες σου, πιο δυνατά, πιο σταθερά. Στο τέλος αξίζει ο λίγος πόνος για μια καινούρια αρχή.