.......

Ωραίο πράγμα το διαδίκτυο...Μηδένισε όλες τις αποστάσεις...Και ξαφνικά βρέθηκα στα δίχτυα αυτού του περίεργου έρωτα...Ένας έρωτας με έντονη απουσία πολλών αισθήσεων...αλλά ταυτόχρονα και την παρουσία δυνατών συναισθημάτων...Και κάπου εδώ σε γνώρισα...Διστακτικά στην αρχή, μόλις που σου μιλούσα...Ίσως από φόβο ή απλά επειδή δεν ήθελα... Και μέρα με την μέρα ήρθα πιο κοντά σου...Χωρίς να το καταλάβω... Χωρίς αιτία κι αφορμή... Με έκανες να αισθανθώ τόσο άνετα απέναντι σου... Ξαφνικά εμφανίστηκες μέσα από την οθόνη του υπολογιστή μου...Μου άρεσες... Δεν το κρύβω...Κι ας είχες όλα αυτά τα χαρακτηριστικά που δεν μου άρεσαν ποτέ σε έναν άντρα...Εσύ ήσουν αλλιώς...Ήσουν κάτι διαφορετικό...Έρωτας;;; Δεν ξέρω...Ίσως... Κατάφερες με το πέρασμα των ημερών από ένας άνθρωπος που απέφευγα να του μιλήσω να γίνεις αυτός ο ένας που επιδιώκω την επικοινωνία μαζί του... Έγινες όνειρο..ανάγκη..ο λόγος για να συνεχίσω να προσπαθώ..η αιτία να χαμογελώ και να νοιώθω καλά.. Μέσα μου όμως ξέρω πως ανήκεις αλλού...σε κάποια άλλη που δεν πρόκειται να αφήσεις για μένα..Δεν με νοιάζει όμως...μου αρκεί που αφιερώνεις έστω κι αυτές τις λίγες ώρες σε μένα...Μου αρκεί που σε βλέπω..που σε ακούω... Ανυπομονώ για την μέρα που θα σε νιώσω να μ'ακουμπάς..να μ 'αγκαλιάζεις ...να με φιλάς... που θα νιώσω πως είσαι δικός μου κι ας μην γίνεις ποτέ...Μόνο για μια στιγμή...  Ευχαριστώ για τις υπέροχες στιγμές που περνώ μαζί σου...και μακριά σου...ταυτόχρονα... Ευχαριστώ για τα όνειρα και την χαρά που μου δίνεις κάθε μέρα που περνά...